Evangelische gemeente
Vóór de hervestiging was ongeveer 10% van de bevolking in de gemeente Inden protestant; een diaspora in het katholieke Rijnland. Deze gemeenschap heeft een lange geschiedenis: in de 16e eeuw behoorden de adellijke huizen Ahr in Pattern, Vercken en Pesch in Pier, evenals Merödgen bij Lamersdorf, tot de eerste aanhangers van de Reformatie. Zij behoorden tot de gereformeerde gemeentesynode van het hertogdom Jülich, die in 1611 was opgericht. Van 1634 tot 1649 diende een zekere Wilhelm Nobis uit Inden – een broer van de kerkrentmeester van de katholieke kerk in Geuenich – als predikant de gereformeerde gemeente Jülich op Haus Ahr in het „Geusen-Pattern“. „Geusen“ werden protestanten genoemd die uit de Nederlanden kwamen. Het was hen verboden een kerk te bouwen; de kerkdiensten vonden plaats in privéwoningen. In 1777 hebben huisvaders zich verenigd en de privéleraar de heer Schick uit Hörstgen aangesteld om hun kinderen les te geven.
In 1782 droeg de Paltsische generaal-majoor Kling zu Jülich, commandant van de vesting in Jülich, het ambt van schoolmeester over aan zijn onderofficier Schweitzer uit de Palts. Deze kocht in 1788 in opdracht van de generaal een perceel grond in Inden (hoek Kirchstraße/Mühlenstraße) om een protestantse school te bouwen. Deze werd de „Generalsbau“ genoemd en werd in 1790 voltooid. Naast de school was ook de woning van de leraar gevestigd.
In 1817 gaf Diederich Bausch uit Inden de gereformeerden een stuk grond in de directe omgeving van de voormalige kerk van Geuenich. In 1820 werd deze ingewijd als eigen begraafplaats. De blauwstenen obelisk die vandaag de dag voor de kerk staat, is een geschenk van de toenmalige kerkmeester Johann Peter Bausch en aan hem opgedragen. Hij stond op de oude begraafplaats „Im Bongard“.
Op 24 februari 1820 richtten de 115 gereformeerden, „die in het dorp Inden en op de landgoederen Merödgen en Vercken wonen”, een verzoek aan hun moedergemeente „dat bij een vacature de nieuw te kiezen predikant verplicht zou zijn om alle14 dagen in Inden te preken en catechisatie te geven”, omdat hij het erg vonden op twee uur afstand van hun kerk en hun godsdienstleraar te zijn“. „Zij nemen op eigen kosten de bouw van een kerk in het dorp Inden voor hun rekening“. In 1823 bewerkstelligden de gereformeerden van Inden uiteindelijk de afscheiding van de moedergemeente Jülich en schichten een nieuwe „ verenigde evangelische gemeente van Inden, Merödgen en Vercken“.
Op 13 oktober 1824 werd de vestiging bezegeld. Onmiddellijk werd begonnen met de bouw van een eigen kerk, die tegenover het „Generalsbau“ lag. In de volksmond werd de kerk liefkozend „Klömpche“ genoemd.
In 1840 schenkt de gereformeerde gemeente in Düren de verenigde kerk van Inden de preekstoel die vandaag de dag nog steeds in de kerk staat. Het altaar is waarschijnlijk nog het oorspronkelijke, bestaande uit een massieve houten tafel op vier zuilen. Pas in 1854 werd een orgel uit Eschweiler in de kerk geplaatst; in 1910 schonk W. Roland uit Inden een nieuw orgel. De oorspronkelijke klokken hebben de Tweede Wereldoorlog niet overleefd; pas in 1953 werd een nieuwe ijzeren klok aangebracht.
In 1965 werd in het parochiegebied Langerwehe een tweede kerk – de Paul-Gerhardt-kerk – gebouwd en ingewijd, nadat de gemeente na 1945 door de instroom van ontheemden en vluchtelingen uit de oostelijke gebieden gestaag gegroeid was. Tegenwoordig telt de protestantse gemeente Inden ongeveer 1700 leden, die voor de helft in Inden en Langerwehe wohnen.
In het kader van de hervestiging heeft de protestantse gemeente besloten tot de bouw van een nieuw gemeenschapscentrum op de hervestigingslocatie Inden/Altdorf. De architect was Karlhans Pfleiderer (Neuss). De eerste steen van het nieuwe parochiecentrum werd op 26 april 1997 gelegd; op 25 oktober 1998 werd het in gebruik genomen. De laatste kerkdienst in het „Klömpche“ vond plaats op 29 juni 1997. De inventaris van de oude kerk werd gerestaureerd en overgenomen. Er werden drie nieuwe klokken aangeschaft met de namen „solus christus“ (alleen Christus), „sola gratia“ (alleen door genade) en „sola fide“ (alleen door geloof), die bij de eerste steenlegging werden „ingeluid“.
In 2021 trof de grote overstroming ook het parochiecentrum en verwoestte de inrichting. Met veel vrijwilligerswerk en steun van velen hebben de leden het weer opgebouwd. In 2025 werd een overeenkomst gesloten over een samenwerking met de protestantse gemeente Weisweiler-Dürwiß. In beide plaatsen vinden afwisselend kerkdiensten plaats.