Mijnspoorweg – Montageplaats – Bruinkoolbunker
Nadat de dagbouwmijnen rond Lucherberg waren uitgeput, kreeg de briketfabriek van Lucherberg (1) met haar elektriciteitscentrale vanaf 1929 ruwe bruinkool uit de „dagbouwmijn Alfred” bij Konzendorf. Hiervoor werd gebruikgemaakt van de al in 1921 aangelegde mijnspoorweg (2).
Enkele honderden meters voor het eindstation Lucherberg splitste het 7,4 km lange traject zich: de noordelijke tak leidde naar de ruwe-bruinkoolbunker (3) ten zuiden van de briketfabriek; tegenwoordig ligt daar de straat „An der Kippe“, met de huisnummers 1-23.
In 1954 zou u vanaf deze locatie, kijkend in noordelijke richting, dit uitzicht op de ruwe-steenkoolbunker en de briketfabriek hebben gehad.
De zuidelijke tak van het traject liep over de huidige „Eisenbahnstraße“ en mondde uit in het overslagstation met aansluiting op het openbare spoorwegnet (4). Van daaruit werden de briketten en ruwe bruinkool onder andere verder vervoerd naar de papier- en suikerfabrieken in de regio.
Tot het einde van de „Tagebau Alfred“ begin 1942 kwam de ruwe bruinkool uitsluitend uit Konzendorf. Daarna kwam deze via hetzelfde traject uit de in 1938 in gebruik genomen „Tagebau Düren“; en na de uitputting daarvan, vanaf 1956, uit de „dagbouwmijn Zukunft-West“ bij Weisweiler. Hiervoor werd al in 1951 een nieuwe, 5,2 km lange mijnspoorlijn in gebruik genomen (5). In 1960 werd de briketfabriek Lucherberg gesloten. Het overslagstation had daarmee zijn functie verloren en werd in de daaropvolgende jaren afgebroken. De kolenspoorlijn naar Weisweiler werd eveneens afgebroken, terwijl de mijnspoorlijn via Konzendorf naar de „Tagebau Düren“ bleef bestaan.
Ten zuiden van de Goltsteinstraße, links naast het eerste huis achter de voormalige spoorwegovergang in de richting van Lucherberg (tegenwoordig Goltsteinstraße 67 naast de parkeerplaats bij het gemeentehuis), werd in 1957 de afzetinstallatie 746 gemonteerd (6).
Van mei 1959 tot juli 1962 werd via transportbanden afvalgesteente uit de in 1958 in gebruik genomen „dagbouwmijn Inden 1“ naar de oude Lucherberger „dagbouwmijn 1“, de zogenaamde „Schlammsee“, afgevoerd. Hieruit ontstond de Goltsteinkuppe.
Via dezelfde transportband werd vanaf 1962 het afvalgesteente uit de „dagbouw Inden 1“ vervoerd om de „dagbouw Düren“ op te vullen. De mijnspoorlijn was hiervoor vergroot met een tweede spoor. In 1969 werd de opvulling van de „dagbouw Düren“ voltooid; het overgebleven restmeer is tegenwoordig de „Dürener Badesee“. Het spoortraject werd afgebroken .
Het terrein ten zuiden van de huidige Goltsteinstraße tot aan de Wehebach, ten westen van het voormalige spoortraject, werd in 1978 als eerste gebied voor hervestiging ontsloten en vanaf 1979 bebouwd. Dit was het terrein waarop de overslaginstallatie (7) van de transportband naar de afvalbaan was gebouwd. Hier liggen tegenwoordig de straten „Berger Weg“, „Mühlenkamp“ en „An der Kippe 1-23“.
Op het KulturGeschichtsPfad Lucherberg kunt u de briketfabriek en de vroege dagbouwmijnen uitgebreid ontdekken.